In dit lijvige album (272 pagina’s) vertelt Cyril Pedrosa het verhaal van striptekenaar Simon Muchat, die een creatieve en existentiële crisis doormaakt. Een verblijf in Portugal brengt onverwachte emoties en herinneringen met zich mee, die allerlei vragen oproepen. Wat is het geheim van de familie Muchat? Waarom voelt Simon zich nergens thuis? En waarom raakt het Portugees, een taal die hij niet begrijpt, hem zo diep?

Met dit ambitieuze album kon u al kennismaken tijdens de Free Comic Book Day op 5 mei. Voor die gelegenheid verscheen namelijk een speciale FCBD-uitgave van de eerste 64 pagina’s van Portugal. Het volledige album ligt vanaf eind mei in de winkel. Uitgeverij Silvester wil dit nieuwe boek van Cyril Pedrosa (die ook bekend is van het – eveneens in Angoulême bekroonde – Drie Schimmen) extra in de schijnwerpers zetten. Dat doet ze met een tentoonstelling in haar eigen galerij in Haarlem, van 26 mei tot en met 19 augustus. Naar aanleiding van de opening van de tentoonstelling vindt op zaterdag 26 mei eveneens een signeersessie van Cyril Pedrosa plaats. Praktische info, en een voorproefje van het boek, vindt u op de website van de uitgeverij.

Voor Libridis kwam echter alle hulp te laat. Vorige week was er nog sprake van een samenwerking met het Centraal Boekhuis, de andere grote boekendistribiteur in Nederland en Vlaanderen. Die samenwerking ketste echter af. Bij Libridis werken ongeveer 225 mensen. Vanwege het dreigende faillissement leverde het Centraal Boekhuis al sinds 4 mei geen boeken meer aan Libridis.

In april meldden we op deze pagina’s nog dat er in het eerste kwartaal van 2012, ondanks de dalende boekenverkoop, een lichte stijging was van de stripverkoop – en dan vooral in Vlaanderen. Precieze cijfers over de stripverkoop tijdens de eerste helft van het tweede kwartaal zijn er voorlopig nog niet; wel stelde marktonderzoeksbureau GfK vast dat de boekenverkoop in het algemeen door een samenloop van omstandigheden tijdens de eerste week van mei met een derde daalde. Hopelijk keert het tij zich spoedig.

Uiteraard hangt het toegekende bedrag en het aantal auteurs dat een beurs ontvangt zowel samen met het aantal auteurs dat een beurs aanvraagt als met de kwaliteit van de aanvragen op zich. Het VFL geeft aan dat beide factoren een rol spelen bij het lagere totaal van dit jaar. Daarbij komt dat vorig jaar een heel sterk jaar was, wat het VFL er toen toe aanzette een speciaal persbericht te wijden aan de hoge kwaliteit van de aanvragen voor stripauteurs. Een aantal ‘vaste waarden’ hebben dit jaar geen beurs aangevraagd, maar zij werken wel nog volop aan projecten waarvoor ze vorig jaar een beurs ontvingen. Gezien het relatief kleine aantal aanvragen (gemiddeld 25 of 30) varieert het toegekende totaalbedrag voor stripauteurs vaak sterk, terwijl dat bij werkbeurzen voor literaire auteurs (waarvoor de aanvragen massaal binnenstromen) meer constant blijft en duidelijker te vergelijken is.

Aan volgende stripauteurs wordt voor 2012 een werkbeurs toegekend: Conz, Criva, Frodo De Decker, Lode Devroe, Brecht Evens, Fritz, Jeroen Janssen, Wauter Mannaert, Ivan Petrus, Marcel Rouffa, Simon Spruyt, Steve, Maarten Vande Wiele, Judith Vanistendael en Stijn Verhaeghe. Meer informatie vindt u hier.

Paape kreeg een opleiding aan Sint-Lucas in Brussel, en werkte vervolgens voor tekenfilmstudio CBA. Daar waren ook Morris en Peyo actief, later scheppers van respectievelijk ‘Lucky Luke’ en ‘De Smurfen’. Paape introduceerde ook zijn studiegenoot André Franquin bij de filmstudio. Later zouden ze alle vier steunpilaren vormen voor het weekblad Robbedoes in zijn hoogdagen. Van Jijé zou hij voor het blad de reeks ‘Jan Kordaat’ overnemen, op het moment dat Jijé met Morris en Franquin naar de Verenigde Staten vertrok (een reis waar de vorige week verschenen strip ‘Gringos Locos’ op gebaseerd is). Paape werkt ook voor het agentschap World Press, waar hij strips maakt aan de zijde van Jean Graton, Jean-Michel Charlier, René Goscinny, Albert Uderzo en Victor Hubinon.

De tweede helft van zijn carrière werkte hij in dienst van het weekblad Kuifje. Vooral met de reeks ‘Luc Orient’, op scenario van Greg, vestigde hij zijn naam bij de lezers van het blad. Daarnaast stampte hij voor zijn oude school, Sint-Lucas, een stripatelier uit de grond. Tekenaars als Andreas, Cossu, Plantu, Berthet, Godi en Vrancken werden door hem opgeleid. De laatste jaren was hij een graaggeziene gast op stripfestivals en – beurzen allerhande.

Ferry is onder meer bekend van zijn reeksen Ian Kaledine en De kronieken van Panchrysia. In 2009 tekende hij een album van Alex, de bekendste reeks van de in 2010 overleden Jacques Martin. In 1997 ontving Ferry de Bronzen Adhemar, de belangrijkste onderscheiding op het vlak van het beeldverhaal in Vlaanderen. In 2011 werd hij op het stripfestival van Middelkerke bekroond met het Gouden Potlood. Hij maakte ook deel uit van de allereerste stripcommissie van het Vlaams Fonds voor de Letteren.

Het Belgisch Stripcentrum, gelegen in de Zandstraat in Brussel tegenover het Marc Sleen museum, bestaat uit zowel Vlaamse als Franstalige leden uit de stripwereld en uit beroepsverenigingen van stripauteurs. De vereniging wil het stripverhaal als cultureel waardevol medium promoten en doet dat onder meer via tijdelijke en permanente tentoonstellingen, het organiseren van een beeldverhaalroute en de uitgave van postzegels van striphelden. Daarnaast bevat het door Victor Horta ontworpen gebouw waar het Belgisch Stripcentrum gevestigd is een uniek documentatiecentrum met ruim vijftigduizend titels – zowel stripalbums als referentiewerken.

Volgende stripmakers werkten mee aan het project: WASCO, Bas Köhler, Remco Polman, Merel Barends, Maia Matches (tevens initiator), Jan Cleijne, Lotte Klaver, Pepijn Schermer, Rey Roman, Larie Cook en Little Starman. Bij de krant hoort een reizende tentoonstelling die diverse locaties in Amsterdam zal aandoen en ook te bezichtigen zal zijn tijdens de Stripdagen in Haarlem op 2 en 3 juni. De andere tourdata vindt u op de afbeelding bij dit artikel.

De 10.000 exemplaren van Orient X Press zullen verspreid worden door Dwars Door de Buurt, stripdistributeur Strips in Voorraad en vrijwilligers uit de buurt. Het project wordt gesponsord door het Amsterdams Fonds voor de Kunsten en het Stadsdeel Amsterdam Oost.

Dat Lucky Luke in Turkije een heel bekend personage is, is niet algemeen geweten. Zijn populariteit in Turkije dankt de revolverheld van Morris aan een hele reeks televisie-uitzendingen in de jaren ’80, maar vooral aan de grootschalige verspreiding van piraatuitgaves, die vaak door lokale Turkse tekenaars volledig hertekend werden, vanaf de jaren zestig. Turkije ondertekende pas in 1995 de conventie van Bern in verband met het auteursrecht, waardoor de Lucky Luke-uitgaves vanuit de piraterij in het reguliere circuit terechtkwamen. Vanaf dat moment verschenen de avonturen van de meest bekende “lonesome cowboy” bij verschillende uitgevers. Bij uitgeverij Yapi Kredi – organisator van de huidige tentoonstelling – verschenen meer dan 70 albums.

Het doel van het festival Istanbulles is de uitwisseling en het contact tussen internationale en Turkse strips en stripmakers. In dat kader is de Europese stripfiguur Lucky Luke, die onder zijn Turkse identiteit ‘Red Kit’ een heel eigen parcours heeft afgelegd, een sterke mascotte.

Het festival Istanbulles vindt plaats van 22 tot 27 mei. Het volledige programma – dat nog een aantal andere tentoonstellingen maar ook events voor onder meer uitgevers en stripmakers zal omvatten – is nog niet bekend. Updates vindt u hier.

Toch kan Sisco in dit deel op onze empathie rekenen, doordat er meer diepgang komt in zijn personage. Hij houdt zich aan de fair-play terwijl zijn tegenstanders zich niet in de kaarten laten kijken. Ook de geheime zus waar hij het nooit over wil hebben, doet hem menselijker overkomen. Dat Sisco de dochter van de president beschermt speelt ook in zijn voordeel omdat hij nu aan de kant van de ‘goeden’ komt te staan. Dit wil niet zeggen dat vecht- en schietpartijen verleden tijd zijn. Om de paar bladzijden worden mensen neergeschoten of in elkaar geslagen. Op den duur wordt het wel een beetje teveel van het goede.

Grafisch blijven de decors erg gedetailleerd. Bij de personages is het echter jammer dat de gezichtslijnen zo hard worden benadrukt omdat het ze een onnatuurlijke uitstraling geeft. (SC)

Benec & Legrain
‘Sisco 4: Whisky coke’,
Le Lombard, 48 blz., € 6.95.
***

‘Suicide Island’ is een soort Expeditie Robinson maar dan met een groep labiele personen. (Net echt, hoor ik hier en daar iemand denken.) De manga is boeiend vanwege het survival-aspect maar ook op het psychologische vlak vormt “Suicide Island” interessante lectuur. Een manga met een volwassen onderwerp, die net dat tikkeltje dieper graaft, maar toch vlot leest. (KS)

KOUJI MORI
‘Suicide Island’ (twee delen verschenen),
Kazé, 224 blz., €7,50. (Franstalig)
***

Dat was ooit anders. Bijvoorbeeld in de tijd dat hij met scenarist Pierre Christin samenwerkte. ‘Hedendaagse legendes’ bundelt drie boeken die de twee tussen 1975 en 1977 maakten: ‘Het dorpje dat ging vliegen’, ‘Het schip van steen’ en ‘De onbestaande stad’. Verhalen die het midden houden tussen sciencefiction, stadsverhalen en sociaal-realisme. Sommige tekeningen van Bilal zijn zonder meer verbluffend, en je ziet hoe de twee zich stilaan warm liepen voor ‘De Falangisten van de Zwarte Orde’ en ‘De Jacht’, de twee beste strips die ze een paar jaar later samen zouden maken. (TH)

Enki Bilal en Pierre Christin
‘Hedendaagse legendes’,
Casterman, 176 blz., €29,95.
***