Strip Turnhout


De zoon van (Pieter de Poortere)

Ein Volk, ein Reich, zwei Führer. Dat is het basisidee van ‘De zoon van’, het eerste lange avontuur van Boerke, het bekende personage van de Gentse stripmaker Pieter de Poortere. Was Boerke bij ons totnogtoe vooral bekend van de paginagags in Focus Knack, dan maakt De Poortere met dit album – in opdracht van de Franse stripreus Glénat, overigens – een doorlopend verhaal. Centraal staat het gegeven dat niet alle zaad van Hitler op de rotsen zou gevallen zijn, zodat er ergens op de wereld een zoon rondloopt. Dat moet dan uiteraard Boerke zijn. De vader start een zoektocht naar zijn zoon.

De uitwerking van dat gegeven is héél hard om te lachen. Tekstloze stripplaten worden afgewisseld met zoekplaten, en door dat alles heen loopt een bij vlagen hilarisch verhaal met een spectaculaire ontknoping. Het beste ‘Boerke’-album tot vandaag, dat een internationale doorbraak verdient. De kaarten hebben nog nooit zo goed gelegen. (ZS)

Pieter de Poortere
‘De zoon van’, Oog&Blik/De Bezige Bij, 60 blz., €14,90.
****

5 December 2010, 07:11 kurt

Moeder, kom thuis (Paul Hornschemeier)

In zijn debuut ontleedt Paul Hornschemeier op een haast klinische manier de gevolgen van zelfdoding van een familielid op de nabestaanden. Thomas Tennant verliest zijn moeder en gaandeweg ook zijn vader, die het schuldgevoel voor de zelfdoding van zijn vrouw niet kan verwerken. Hornschemeier slaagt er in om dit geladen verhaal om te zetten in een strip die desondanks nergens bezwijkt onder het gewicht van de loodzware thematiek.

Zijn werk is duidelijk geïnspireerd door dat van een Chris Ware of Daniel Clowes. Ook zijn hoofdpersonages zitten boordevol onverwerkte trauma’s en delen deze met de lezer. Visueel kiest Hornschemeier voor een stijl die schatplichtig is aan diezelfde Ware, evenwel zonder de extreem maniëristische perfectie van diens werk.

‘Moeder, kom thuis’ is eenvoudig van opzet maar overtuigt toch, ondermeer door de experimenten met de beeldtaal die het album fris en speels houden en behoeden voor de donkere zwartgalligheid. ‘Moeder, kom thuis’ was in 2003 het debuut van een groot talent. Sindsdien publiceerde hij ondermeer nog ‘The Three Paradoxes’ en de bundel ‘Let us be perfectly clear’. Beide komen wat ons betreft zeker in aanmerking voor een vertaling. (MB)

Paul Hornschemeier
‘Moeder, kom thuis’, Atlas, 128 blz., €19,90.
****
 

 

5 December 2010, 07:01 kurt

Grandville (Bryan Talbot)

Na zijn magnum opus ‘Alice in Sunderland’ waarin hij een geslaagde synthese maakte van Lewis Carrolls klassieker en de recente Britse geschiedenis, pakt Talbot het met deze ‘Grandville’ iets ‘luchtiger’ aan. In dit album zet hij een voor zijn doen vrij rechtlijnige vertelling neer met antropomorfe dieren in de hoofdrol. Denk aan een ‘Canardo’ of ‘Blacksad’ in een steampunkavontuur, maar nu met een flink uit de kluiten gewassen das als flik/protagonist. Door regelmatig te refereren naar de Europese stripcanon (Robbedoes, Bobbie, Bécassine, …)  en actuele gebeurtenissen zoals het onvermijdelijke 9/11, zorgt Talbot voor een uitermate aangename leeservaring en toont hij nog maar eens waarom hij tot de Europese comictop behoort. Zijn klassieker ‘Het verhaal van een slechte rat’ kreeg pas nog een Nederlandse vertaling bij  De Vliegende Hollander.  Hopelijk laten ze de vertaler de volgende weken nog wat overuren draaien om ook zijn meer recente oeuvre in schoon Vlaams om te zetten. (MS)

Bryan Talbot
‘Grandville’, Jonathan Cape, 102 blz., £16,99.
(Engelstalig)
*****
 

 

5 December 2010, 06:53 kurt

W817 23: Het ei van Fabergé (Hec Leemans, Wim Swerts & Vanas)

‘Waspoederstrips’ worden ze wel eens denigrerend genoemd. Een totaal foute omschrijving voor een strip die gelinkt is aan een tv-reeks en zo met een beetje geluk kan meesurfen op hoge kijkcijfers. De auteurs van dit soort strips, in casu de ‘W817’-strip gebaseerd op de gelijknamige Ketnetreeks, prefereren de term ‘mediastrips’. Een juistere woordkeuze die de lading veel meer dekt, lijkt me. Ouders die hun kinderen verbieden dit soort beeldverhalen te lezen, omwille van regels ooit opgesteld door culturele fatsoensrakkers, voorkomen daarmee dat hun oogappels kennismaken met een prima jeugdreeks die spanning en humor hoog in het vaandel draagt. In het 23ste album ‘Het ei van Fabergé’, vinden we onze vrienden van de ‘W817’-club terug op het Engelse platteland. Ze logeren er in een cottage bij miss Marbel, een lief oud dametje met herkenbare naam die het ei van Fabergé op haar kast staan heeft. Wat dat ei juist is, wordt op deskundige en zeer educatieve manier in het album uitgelegd. Maar dat het veel geld waard is, durven we hier wel meteen mee te geven. En dat er een stel boeven op aast mag geen verrassing heten. Het nieuwe ‘W817’-album van Wim Swerts, Luc Vanas en Hec Leemans (ook bekend van ‘FC De Kampioenen’) sleept de jeugdige lezer vanaf de eerste bladzijde mee in een avontuur met een happy end waarin slapstick, woordhumor, actie en reactie de link met de tv-serie meteen doet vergeten. Zoals al vermeld. Een prima jeugdstrip. Mocht er dan toch een eventueel kleine link zijn met waspoeder, dan is het toch van een verdomd goed merk, dat zelfs de hardnekkigste, cultureel correcte vlekken witwast. (KM)

Hec Leemans, Wim Swerts & Vanas
‘W817 23: Het ei van Fabergé’, Standaard Uitgeverij, 32 blz., €5,25.
***

5 December 2010, 07:06 kurt

Alfa, 1ste wapenfeiten 1: Vuurdoop (Emmanuel Herzet & Eric Loutte)

Ik heb het altijd uitermate knap gevonden hoe stripauteurs er schijnbaar moeiteloos in slagen om een verhaal te vertellen binnen de vastgelegde 48 pagina’s. Toegegeven, soms was er wel eens een truc van de foor nodig (een volledige pagina of een overbodige close-up) om er zonder kleerscheuren te geraken, maar de mannen deden het toch maar. In deze spin-off van ‘Alfa’ is er echter zoveel te vertellen dat de nerveuze mise-en-scène van tekenaar Loutte wel eens in het gedrang komt door een extra large tekstballon, terwijl hij even verder dan weer zoveel actie op een pagina moet proppen dat de tekstkaders gemakshalve overboord gegooid worden. Hier waren een paar extra bladzijden dus zeker geen overbodige luxe geweest.

Het album verhaalt de eerste combatavonturen van de jonge Alfa, nog voor hij ingelijfd wordt bij de CIA. Spannend zeker, maar bij wijlen ook ongehoord ingewikkeld. Een album om het kopje bij te houden. (MS)

Emmanuel Herzet & Eric Loutte
‘Alfa, 1ste wapenfeiten 1: Vuurdoop’, Le Lombard, 48 blz., €6,50.
***

5 December 2010, 06:56 kurt