Strip Turnhout

Verschillende mensen hebben in de kolommen van dit blad al de lof gezongen van ‘Mamette’, het heerlijke stripje over een grootmoeder die in het midden van de stad woont. Of het naar analogie met ‘De jonge jaren van Blueberry’ is, weten we niet, maar in ‘Les souvenirs de Mamette’ keren we terug naar de kindertijd van Mamette. In dit eerste album (uitgevoerd op romanformaat) trekken we met haar naar haar grootouders op het platteland.

Wie zich aan een vrolijk, bijna pastoraal verhaaltje verwacht, komt bedrogen uit. Mamette blijkt een bij momenten dramatische jeugd gehad te hebben. Maar ook in dit mooi, opnieuw ook prachtig ingekleurde boek vielen wij weer als een blok voor de charmes van Mamette. Een mens zou er nostalgisch van worden naar een tijd die hij nooit heeft meegemaakt. (TH)

Nob
‘Les souvenirs de Mamette: 1. La vie aux champs’, Glénat, 90 blz., €9,40.
(Franstalig)
****

Wat pakweg Hergé of Will Eisner zijn voor de Europese en Amerikaanse strip, is Osamu Tezuka (1928-1989) voor het Japanse beeldverhaal. En voor de tekenfilm, want die sector stampte hij ook mee uit de grond. In dit mooie koffietafelboek (met een voorwoord van Katsuhiro Otomo (‘Akira’)) schetst Helen McCarthy een rijk geïllustreerd overzich van leven en werk van deze Oosterse stripgrootheid. Een handzaam overzicht, nergens spectaculair, maar erg duidelijk en praktisch. Een boek dat in een recensie als deze op een sterretje of drie zou kunnen rekenen. Niet onmisbaar, wel degelijk, betrouwbaar en nuttig.

Maar dat het er uiteindelijk vier zijn geworden, dankt het boek aan de steengoede reportage over Tezuka die op een dvd’tje wordt meegeleverd. Spectaculair kan je die niet noemen. Het enige wat de filmmakers hebben gedaan is Tezuka volgen bij het maken van zijn strips en tekenfilms, terwijl ze tussendoor met hem over zijn werk praten. Het resultaat is verbluffend. Workaholic zou zo ongeveer het understatement van het jaar zijn in het geval van Tezuka. Wie na een uurtje deze film uit de dvd-speler haalt, weet hoe Tezuka er in slaagde zijn fabelachtige productie te realiseren: door zichzelf een waanzinnig tempo op te leggen, en zichzelf nagenoeg volledig een privé-leven te ontzeggen. Waarbij hij per week meer platen realiseerde dan Hergé in een jaar. (TH)

Helen McCarthy
‘The art of Osamu Tezuka. God of Manga’, Abrams ComicArts, 272 blz., €39,90.
(Engelstalig)
**** 

Drie in de stripwereld volslagen onbekende Grieken maken een striproman over wiskundige en filosoof Bertrand Russell en zijn queeste om de wiskunde onwrikbaar in de logica te grondvesten. Niet meteen de premissen die een boeiend verhaal laten vermoeden. Sta mij toe een aantal argumenten op te sommen die dit vermoeden ongerijmd maken:
1. Romans als ‘De laatste stelling van Fermat’ toonden eerder al aan dat goede schrijvers met kennis van zaken de wiskunde en haar geschiedenis kunnen dramatiseren tot aangename en voor iedereen toegankelijke verhalen.
2. De auteurs van ‘Logicomix’ beschikken over de juiste eigenschappen om deze opgave te volbrengen: scenarist Doxiadis heeft de wiskunde meermaals met succes gedramatiseerd, waaronder de veelvuldig vertaalde roman ‘Oom Petros en het vermoeden van Goldbach’, en adviseur Papadimitriou is een van de beste computertheoretici van zijn generatie. Papadatos’ tekeningen staan zeer gedienstig in functie van het verhaal.
3. Anders dan het stereotype wil, is de wiskunde wel degelijk een meeslepend drama met epische en tragische hoofdrolspelers.
Conclusie: ‘Logicomix’ is het voor elke lezer onweerstaanbaar boeiende verhaal van de titanenstrijd van Russell (en kompaan Whitehead) met een ongezien tragische afloop toen Russell een verwoestende variant vond op de paradox van de leugenaar (“Deze zin is onwaar.”).
Quod erat demonstrandum. Als en alleen als u de strip leest natuurlijk. (KVR)

Doxiadis, Papadimitriou & Papadatos
‘Logicomix’, De Vliegende Hollander, 344 blz., € 19.95.
****