Eerst waren er de romans van schrijver Leo Malet (1909-1996). Die liet zijn hoofdpersonage Nestor Burma, een pijprokende privé-detective, in elk boek neerstrijken in een ander Parijs’ arrondissement, waar hij zich altijd wel geconfronteerd zag met een of ander lijk. Soms wel meer dan één, zelfs. Jacques Tardi, een groot bewonderaar van Malet, verstripte diens ‘Sluiers over de Pont de Tolbiac’, en maakte later nog vier andere Malet-adaptaties. Een commercieel succes, en uitgeverij Casterman wilde er mee doorgaan. Tardi wilde wel, maar had de tijd niet. En zo belandde de uitgever uiteindelijk bij Emmanuel Moynot, die mocht verderwerken met de door Tardi vormgegeven personages. ‘Het opdringerige lijk van Plaine Monceau’ is alweer de derde ‘Nestor Burma’-strip van zijn hand.
Wat meteen in het oog springt: Moynot is geen Tardi. Gelukkig doet hij ook nergens alsof, en geeft hij de strip zijn eigen signatuur mee. Ook zijn strip ademt de sfeer van Parijs van de jaren ’50, Nestor Burma is ook hier een soort van Frans alternatief voor Philip Marlowe, en toch draagt alles Moynots eigen stempel. Een voorbeeldige overname, denken wij dan, die aansluit bij de originele albums, en toch persoonlijkheid heeft. Een moeilijke evenwichtsoefening, die hier tot een goed einde wordt gebracht. (ZS)
Leo Malet & Moynot
‘Het opdringerige lijk van Plaine Monceau’, Casterman, 68 blz., €14,75.
***
15 July 2010, 21:59
kurt
In Stripgids 17 van september jl. gaf Jan Smet nog aan dat ‘Pourquoi j’ai tué Pierre’ dringend aan een vertaling toe was. Toch is hij lang niet de enige die blij zal zijn met deze uitgave.
Scenarist Olivier Ka ging als kind jarenlang op kamp met de ‘coole’ priester Pierre, maar werd door hem op zijn twaalfde misbruikt. Aanvankelijk verdrukt hij de feiten, maar als volwassene vreet het wel aan hem. Ka schreef het misbruik van zich af. Tijdens de voorbereiding van de strip trok hij evenwel samen met tekenaar Alfred naar de kampplaats, waardoor het verhaal nog een onverwachte wending krijgt.
Ka doet zijn verhaal schijnbaar zonder rancune, waardoor hij vermijdt dat ‘Waarom Pierre dood moest’ al te zwaar op de hand wordt. Alfred slaagt er van zijn kant in om met een mengeling van tekeningen, foto’s, schetsen en fotokopieën de gebeurtenissen sober maar overtuigend tot leven te wekken. Niet geheel verbazend is hij best op dreef in de scènes die hij zelf ook meemaakte. Dat scenarist Olivier Ka en tekenaar Alfred er in geslaagd zijn van ‘Waarom Pierre dood moest’ ondanks het zware thema geen tranendal te maken is een prestatie van jewelste. (WLE)
Alfred en Olivier Ka
‘Waarom Pierre dood moest’, Oog&Blik/De Bezige Bij, 112 blz., €19,95.
*****
15 July 2010, 19:49
kurt
