Strip Turnhout

Er gaat niets boven slecht zijn. Door en door en door slecht zijn. Slechte mensen zijn het kaneel in onze pijp, de peper aan onze kont, de beste psychiatrische behandeling. Slechteriken zijn de pit van de pruim. Niemand zou ooit één enkele letter schrijven, laat staan radio maken, als er niet die verrukkelijke poel van verdorvenheid bestond. Slechtheid is de ziel van het leven. Niet geld. Hebzucht. Niet wapens. Wreedheid. Niet orde. Onderdrukking. Géén mens is slechter dan de striphelden. En de slechtste van de slechtsten heet Olrik. (more…)

Mannekens tekenen voor de gazet. Wat een bezigheid. Moet je er tekentalent voor hebben? Niet altijd. Moet je er ijzersterke verhalen voor kunnen bedenken? Niet altijd. Maar gevoel voor humor, dat is onontbeerlijk. ‘De avonturen van Nero’ herlees ik af en toe als doeltreffend middel tegen duistere gedachten: die huiskamers, die wafels, de ruzies die weer bijgelegd worden, de homeopathische dosissen wijsheid (“Kom, kom, iedereen maakt zich al eens belachelijk in zijn leven”), de lichtvoetige en scherpe politieke satire (“Ik vertrouw die vent voor geen haar, hij lijkt teveel op Camille Huysmans”), ze bieden allemaal een rustgevend perspectief op de wereld. (more…)

Naar aanleiding van de release van ‘De Texas Rakkers’ in de bioscoop heeft het weekblad Humo een interview met Leen Vandersteen, de dochter van Willy Vandersteen die de nalatenschap van haar vader beheert. Leen Vandersteen gaat uitgebreid in op wat er de voorbije jaren gebeurd is binnen de Studio Vandersteen (onder meer het vertrek van Marc Verhaegen en de komst van Luc Morjeau en Peter Van Gucht), en haalt herinnering op aan haar vader. (more…)